her zaman merak etmişimdir. yazıların giriş cümlesi midir asıl önemli olan yoksa bitiş cümlesi mi?

her zaman yaptığım gibi bu örneği de hayatıma yansıttım. 

"insanların ilki olmayı mı istersiniz yoksa sonu mu?"


bi'ayakkabıyı satışa çıkar çıkmaz ben almışım. ama iki gün sonra bakıyorum ki herkeste var aynısı. o ilk almamın heyecanından eser yok. ne anlamı kaldı ki ilk almamın?

bi' ayakkabıyı satışa çıktıktan sonra en son ben almışım. bi' daha o ayakkabıyı biri istese de alamayacak. bu güzel bi' his. ama az önceki gibi o ayakkabıyı zaten zilyon kişi önceden almışsa son almamın ne anlamı kaldı?

bi' ayakkabıyı satışa çıktıktan sonra kafama esince almışım. evet ilk ya da son alan kişi ben değilim. öylesine bi' zamanda,öylesine bi' sıralamayla almışım. ama o ayakkabı çevremdeki kimsede yok ve herkes bayılmış ayakkabıma. işte benim için huzur bu.

sıralamayı önemseyen biri olmadım hayatım boyunca. ilkinden sonundan banane. herkesin koca bi' geçmişi var ve ben ilkleri sonları kovalayamam. karşımdakine ne kadar bi' şey katabiliyorsam,ona ne kadar özel olduğunu hissettirebiliyorsam ve en önemlisi onda güzel bi' iz bırakabiliyorsam yemişim ilkini. her gün lanet edilen bi' ilk de olabilirim birinin hayatında. önemli olan akıldan silinemeyecek ve yerine asla başka bir şey koyamayacağı anlar bırakmaktır. ne kadar güvenli bi' his..

ilk ya da son olucaz diye insanların hayatını mahvetmeyi bi' tarafa bırakıp,insanlara -hayatlarında olmasak bile- asla yerimizi başkasına kaptıramayacağımız şeyler yaşatalım. 

dipnot: bu yazının dikkat çekici bi' giriş ve bitiş cümlesi yoktur. asıl anlatılmak istenen konu bu noktaların arasında bi' yerdedir. okuduğunuz için tişikkürler tişikkürler tişikkürler. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

doğruluktaki yanlışlık.

takıntılıyım.

hazine.